plakat para110x150praca socjalna 150px

Folkowisko w Gorajcu

Folkowisko w Gorajcu

  Najsłynniejsze zespoły polskiej sceny folk wystąpiły w Gorajcu na 8. Festiwalu Folkowisko. –  Ściągnięcie Kapeli ze Wsi...

Kongres Środowisk Kresowych w Lublinie

Kongres Środowisk Kresowych w Lublinie

  LUBLIN. W Lublinie zakończył się dwudniowy (22-23.06.2018) Kongres Środowisk Kresowych RP „Tożsamość – Pamięć- Przyszłość” połączony z...

Kresowiacy jednoczą się...

Kresowiacy jednoczą się...

    Już po raz 15. Kędzierzyn-Koźle jest gospodarzem Wojewódzkich Dni Kultury Kresowej. Do miasta zjechali przedstawiciele różnych...

Triduum Paschalne

Triduum Paschalne

Triduum Paschalne to nazwa uroczystości obchodzonych w Kościele katolickim pod koniec tak zwanego Wielkiego Tygodnia. Poprzedzają one...

Francja oddała hołd bohaterowi narodu

Francja oddała hołd bohaterowi narodu

  Tomasz Jezuita Korespondencja własna z Francji Arnaud Beltrame, żandarm, który oddał samego siebie w zamian za zakładników...

Koncert Chóru Męskiego „Trzech Opactw”

Koncert Chóru Męskiego „Trzech Opactw”

  Korespondencja własna z Francji W Niedzielę Palmową, 25 marca, w Kościele Parafialnym we Fraize (Alzacja) odbył się koncert „Chóru...

Warsztaty z kryminalistyki w II LO w Łańcucie

Warsztaty z kryminalistyki w II LO w Łańcucie

  Prawie 100 uczniów wzięło udział w pokazowej lekcji kryminalistyki w II Liceum Ogólnokształcącym w Łańcucie. Lekcje poprowadził...

Elektryczne autobusy w Rzeszowie

Elektryczne autobusy w Rzeszowie

W Rzeszowie pojawił się pierwszy z 50 nowych autobusów. W planach miasta 100 autobusów elektrycznych. Do Rzeszowa trafił pierwszy z 50 autobusów...

Obchody 250. rocznicy Konfederacji Barskiej w Rzeszowie

Obchody 250. rocznicy Konfederacji Barskiej w Rzeszowie

W środę, 28.02.2018 r., odbyły się w Rzeszowie uroczystości obchodów 250-rocznicy Konfederacji Barskiej (1768-1772), zbrojnego zrywu...

Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych

Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych

  Wojewoda podkarpacki Ewa Leniart wręczyła ordery, odznaczenia państwowe oraz wyróżnienia honorowe zasłużonym mieszkańcom...

  • Folkowisko w Gorajcu

    Folkowisko w Gorajcu

    poniedziałek, 16, lipiec 2018 11:46
  • Kongres Środowisk Kresowych w Lublinie

    Kongres Środowisk Kresowych w Lublinie

    niedziela, 24, czerwiec 2018 10:55
  • Kresowiacy jednoczą się...

    Kresowiacy jednoczą się...

    niedziela, 03, czerwiec 2018 08:30
  • Triduum Paschalne

    Triduum Paschalne

    czwartek, 29, marzec 2018 17:42
  • Francja oddała hołd bohaterowi narodu

    Francja oddała hołd bohaterowi narodu

    środa, 28, marzec 2018 15:05
  • Koncert Chóru Męskiego „Trzech Opactw”

    Koncert Chóru Męskiego „Trzech Opactw”

    piątek, 02, marzec 2018 12:58
  • Warsztaty z kryminalistyki w II LO w Łańcucie

    Warsztaty z kryminalistyki w II LO w Łańcucie

    czwartek, 22, marzec 2018 19:40
  • Elektryczne autobusy w Rzeszowie

    Elektryczne autobusy w Rzeszowie

    środa, 07, marzec 2018 18:53
  • Obchody 250. rocznicy Konfederacji Barskiej w Rzeszowie

    Obchody 250. rocznicy Konfederacji Barskiej w...

    środa, 28, luty 2018 20:58
  • Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych

    Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych

    wtorek, 13, luty 2018 18:16

O czym mówił Sikorski w Berlinie?

 

Sikorski-03c896b0f198dd42ca0cd74c67d0cbf000

Dla tych, co chcą wiedzieć więcej podaję integralny tekst przemówienia ministra Radosława Sikorskiego w Berlinie:

Panie Prezydencie, Ministrze - drogi Guido, Szanowni Państwo,


Pozwólcie, że zacznę od anegdoty.

20 lat temu, w 1991 roku, pojechałem jako dziennikarz do Federalnej Republiki Jugosławii. Gdy przeprowadzałem wywiad z prezesem Republikańskiego Banku Chorwacji, ktoś do niego zadzwonił z wiadomością, której znaczenie nie było do końca jasne. Otóż przekazano mu, iż parlament innej republiki Jugosławii, Serbii, chwilę wcześniej przegłosował dodruk nieuprawnionej ilości wspólnej waluty - dinarów.

Odkładając słuchawkę bankier powiedział: "To jest koniec Jugosławii."

Miał rację. Jugosławia rozpadła się. Rozpadła się również "strefa dinara". Wiemy, co nastąpiło potem. Sprawy dotyczące waluty, mogą być sprawami wojny i pokoju, życia i śmierci federacji.

Dzisiaj Chorwacja, Serbia i Macedonia mają własne waluty.

Czarnogóra i Kosowo posługują się euro, mimo że nie są w strefie euro. Bośnia i Hercegowina ma nawet "wymienialną markę", której kurs jest zależny od euro.

Zaskakująca historia. Nie integracji, lecz dezintegracji europejskiej.

Dezintegracji, która nastąpiła straszliwym kosztem życia ludzkiego. Region ten dopiero teraz powoli powraca do europejskiej rodziny.

Los Jugosławii pokazuje nam, że pieniądz, pełniąc funkcję techniczną jako "środek wymiany", symbolizuje jedność lub jej brak.

Dlaczego tak jest? Pieniądze istnieją, ponieważ istnieją wspólnoty. Wspólnota, w której ludzie żyją i handlują - dokonują swobodnej wymiany - tworzy wartość. Ich pieniądze są wyrazicielem tej wartości.

Moralne znaczenie pieniądza intrygowało Immanuela Kanta, który napisał, że cała praktyka pożyczania pieniędzy zakłada z góry uczciwą intencję spłaty. Gdyby warunek ten został powszechnie zignorowany, wówczas istota udzielania pożyczek i dzielenia się bogactwem zostałaby podważona.

Dla Kanta, uczciwość i odpowiedzialność stanowiły imperatywy kategoryczne: podstawę wszelkiego ładu moralnego. Stanowią one również kamienie węgielne Unii Europejskiej. Wskazałbym na dwie podstawowe wartości: Odpowiedzialność i Solidarność. Nasza odpowiedzialność za decyzje i procesy. A solidarność, gdy przychodzi do ponoszenia ciężarów.

Dzisiaj, gdy zbliża się koniec Polskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, postawię następujące pytania:

Jak doszło do tego kryzysu?

Dokąd zmierzamy?

Jak chcemy to osiągnąć?

Jaki jest wkład Polski?

O co prosimy Niemcy?

Pierwsze pytanie: jak to się stało, że strefa euro popadła w obecne tarapaty?

Zacznę od tego, czego ten kryzys nie dotyczy. Nie został on wywołany - jak niektórzy sugerują - rozszerzeniem.

Rozszerzenie stworzyło rozwój i bogactwo w całej Europie.

Eksport krajów UE-15 do krajów UE-10 wzrósł prawie dwukrotnie w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Dane te są jeszcze bardziej zaskakujące, jeżeli spojrzymy na poszczególne kraje. Eksport Wielkiej Brytanii do 10 krajów, które przystąpiły do UE po 2004 wzrósł z 2,2 miliarda euro w 1993 r. do 10 miliardów euro w zeszłym roku; Francji - z 2,7 miliarda euro do 16,0 miliardów euro, Niemiec - to może Państwa zaskoczyć - z 15 miliardów euro do 95 miliardów euro. W zeszłym roku łączne obroty handlowe między krajami UE-15 a krajami UE-10 wyniosły 222 miliardów euro, o 51 miliardów euro więcej niż w 1995 roku. Okrągła suma. Podejrzewam, że zapewnia ona niejedno miejsce pracy w starej Europie.

Zatem rozszerzenie nie tylko nie spowodowało kryzysu, ale przeciwnie, zapewne dałoby się wykazać, że pomogło odroczyć gospodarcze turbulencje. Dzięki korzyściom, jakie daje handel na rozszerzonym rynku, państwa opiekuńcze Europy Zachodniej dopiero teraz zostały zmuszone stawić czoło rzeczywistości.


Jeżeli nie ma związku między obecnymi zawirowaniami a rozszerzeniem, to może mamy do czynienia z kryzysem walutowym?

Nie do końca. Euro ma się dobrze w stosunku do dolara i innych walut.

Naturalnie częściowo chodzi o zadłużenie, o konieczność zmniejszenia szaleńczo wysokich dźwigni finansowych, spowodowanych nadmiernymi wydatkami budżetowymi rządów posiłkujących się instrumentami szarlatanerii księgowej i nieodpowiedzialną inżynierią finansową. Zmniejszanie dźwigni finansowych następuje poza strefą euro: spójrzmy na Wielką Brytanię, której zadłużenie sięgnęło 80% PKB, i Stany Zjednoczone, gdzie osiągnęło ono poziom 100% PKB.

Gdyby chodziło tylko o zadłużenie, to moglibyśmy oczekiwać, że ratingi i spready oddziaływałyby na kraje proporcjonalnie do stopnia ich zadłużenia. Lecz, co wielce znaczące, tak się nie dzieje. Niektóre kraje, jak Wielka Brytania i Japonia, które są bardzo zadłużone w stosunku do swojego PKB, płacą niskie stawki kosztów obsługi długu. Inne kraje o niższym zadłużeniu - jak Hiszpania, ponoszą wysokie koszty.

Nieuchronny wniosek, jaki się nasuwa, to taki, że ten kryzys nie dotyczy tylko zadłużenia, ale przede wszystkim zaufania, a mówiąc ściślej, wiarygodności. Dotyczy tego, gdzie - zdaniem inwestorów - ich inwestycje będą bezpieczne.

Bądźmy wobec siebie szczerzy i przyznajmy, że rynki mają pełne prawo wątpić w wiarygodność strefy euro. Przecież Pakt Stabilności i Rozwoju został naruszony 60 razy! I nie tylko przez mniejsze kraje, które mają kłopoty, ale również przez samych założycieli w jądrze strefy euro.

Jeżeli problemem jest wiarygodność, to należy ją odbudować.


Potrzebne są instytucje, procedury, sankcje, które przekonają inwestorów, że kraje będą potrafiły żyć w granicach swoich możliwości, a zatem, że obligacje, które kupią zostaną spłacone, najlepiej z uczciwym procentem.

Drugie pytanie: Dokąd zmierzamy?

Mamy dwie zasadnicze możliwości. Zanim powiem, na czym one polegają, pozwólcie, że zwrócę uwagę na to, że słabości strefy euro nie są wyjątkiem, ale raczej są typowe dla sposobu, w jaki zbudowaliśmy Unię Europejską. Mamy w Europie dominującą walutę, na straży której nie stoi żadne europejskie Ministerstwo Skarbu. Mamy wspólne granice bez wspólnej polityki migracyjnej. Mamy rzekomo wspólną politykę zagraniczną, lecz jest ona pozbawiona realnych instrumentów władzy i często osłabiana przez państwa członkowskie, które załatwiają własne interesy. Mógłbym jeszcze długo wymieniać.

Większość naszych instytucji i procedur zależy od dobrej woli i poczucia przyzwoitości państw członkowskich. Mechanizm ten działa w miarę sprawnie przy sprzyjających okolicznościach. A jeśli na granicy unijnej pojawiają się masowo imigranci, w naszym sąsiedztwie wybucha wojna domowa albo rynki finansowe reagują paniką, co wówczas zazwyczaj robimy? Szukamy schronienia w dobrze znanych ramach państwa narodowego.

Kryzys strefy euro jest bardziej dramatycznym przejawem europejskiej niemocy, ponieważ jej założyciele stworzyli system, który może być doprowadzony do rozpadu przez każdego z jej członków, za co on i całe otoczenie zapłaci zatrważającą cenę.

Rozpad spowodowałby kryzys apokaliptycznych rozmiarów, wykraczający poza nasz system finansowy. Z chwilą, gdy zacznie obowiązywać logika "każdy dba o siebie", czy rzeczywiście możemy ufać, że wszyscy będą działać w duchu wspólnotowym i odrzucą pokusę wyrównywania rachunków w innych dziedzinach, na przykład w handlu?

Czy naprawdę założylibyście się o wszystko, że jeżeli dojdzie do rozpadu strefy euro, to wspólny rynek, kamień węgielny Unii Europejskiej, na pewno przetrwa? W końcu więcej małżeństw kończy się burzliwym, a nie polubownym rozwodem. Słyszałem o przypadku w Kalifornii, kiedy rozwodzące się małżeństwo wydało 100 000 dolarów na ustalenie, które z nich przejmie opiekę nad ich kotem.

Jeżeli nie jesteśmy gotowi zaryzykować częściowego demontażu UE, wówczas staniemy przed najtrudniejszym dla każdej federacji wyborem: głębsza integracja lub rozpad.

Nie jesteśmy jedyną federacją, która stoi przed fundamentalnym pytaniem o swoją przyszłość z powodu zadłużenia. Przed nami drogę tę przeszły dwie do dziś istniejące federacje. Amerykanie przekroczyli punkt, z którego nie ma powrotu, tworząc Stany Zjednoczone, z chwilą gdy rząd federalny przejął odpowiedzialność za długi zaciągnięte przez poszczególne stany podczas Wojny o Niepodległość. Wypłacalna Wirginia ubiła targu z bardziej zadłużonym Massachusetts i dlatego stolicę ustanowiono nad Potomakiem. Alexander Hamilton doprowadził do zawarcia umowy, w myśl której długi wszystkich uzyskały wspólne gwarancje, tworząc strumień dochodów do ich obsługi.

Szwajcaria również przekształciła się w prawdziwą federację, gdy ustanowiła zasady zaciągania długów i dokonywana transferów między jej bogatszymi i biedniejszymi kantonami.

My też stoimy przed wyborem, czy chcemy być prawdziwą federacją, czy też nie. Jeżeli ponowna nacjonalizacja lub rozpad są nie do zaakceptowania, pozostaje nam tylko jedna możliwość: sprawienie, by Europą w końcu można było rządzić, a co za tym idzie, doprowadzenie z czasem do Europy bardziej wiarygodnej.

Polityka jest często sztuką osiągania równowagi między tym, co pilne, a tym co ważne.

Pilną sprawą jest ocalenie strefy euro. Podejmując ten wysiłek, ważne jest, abyśmy zachowali Europę jako demokrację, która szanuje autonomię jej państw członkowskich. Ten nowy europejski ład będzie musiał znaleźć równowagę między Odpowiedzialnością, Solidarnością i Demokracją, jako podwalinami naszej unii politycznej.

Pytanie trzecie: jak chcemy to osiągnąć?

Dobrym początkiem jest tzw. sześciopak czyli pakiet pięciu rozporządzeń i jednej dyrektywy, wynegocjowany z pomocą polskiej Prezydencji, który wniósł większą przejrzystość i dyscyplinę do finansów państw członkowskich. Teraz w procesie tworzenia budżetów krajowych, ministrowie finansów państw członkowskich będą zobowiązani przedstawić bardzo wcześnie, nawet zanim zostaną one przekazane do parlamentów krajowych, wyliczenia budżetowe swoim odpowiednikom oraz Komisji. Komisja zaproponuje działania korygujące, gdy państwo członkowskie znajdzie się w sytuacji nierównowagi makroekonomicznej. Członkowie strefy euro, którzy naruszą Pakt Stabilności i Wzrostu, będą poddawani sankcjom prawie niemożliwym do zablokowania przez zastosowanie presji politycznej. Ponadto "sześciopak" potwierdza, że zasady można wprowadzać nie w postaci dyrektyw - które wymagają wdrożenia do prawa krajowego - lecz rozporządzeń, które są aktami powszechnie i od razu obowiązującymi.

Zostały zaproponowane bardziej ambitne działania. W celu wzmocnienia konwergencji ekonomicznej, Komisja i Eurogrupa uzyskałyby prawo do szczegółowego badania z wyprzedzeniem wszystkich głównych planów reform gospodarczych, których skutki mogłyby być odczuwalne w strefie euro; nakładałyby sankcje na kraje niewdrażające zaleceń politycznych, a grupy krajów uzyskałyby zgodę na zsynchronizowanie swoich polityk rynku pracy, emerytalnych i społecznych.

Dyscyplina finansowa uległaby wzmocnieniu dzięki temu, że dostęp do funduszy ratunkowych mieliby tylko ci członkowie, którzy przestrzegają reguł makrofiskalnych, sankcje stałyby się automatyczne, a Komisja, Rada i Trybunał Sprawiedliwości uzyskałyby uprawnienia do egzekwowania 3% pułapu deficytu i 60% pułapu zadłużenia. Kraje podlegające procedurze nadmiernego deficytu budżetowego musiałyby przedstawić swoje budżety krajowe Komisji do zaakceptowania. Komisja otrzymałaby uprawnienia do ingerowania w polityki krajów, które nie mogą spełnić swoich zobowiązań. Kraje uporczywie łamiące zasady byłyby zawieszone w swoich prawach głosu.

Pod warunkiem, że Rada Europejska raz na zawsze ustanowi nowe, surowe zasady, Europejski Bank Centralny powinien stać się bankiem centralnym z prawdziwego zdarzenia, pożyczkodawcą ostatniej szansy, który podtrzymuje wiarygodność całej strefy euro. EBC musi działać szybko, wyprzedzając nieodwracalne procesy ustawodawcze.

To pozwoliłby nam uniknąć katastrofy, ale potrzeba czegoś więcej. Polska od samego początku wspierała pomysł nowego traktatu, który uczyniłby Unię bardziej skuteczną.

Komisja Europejska powinna zostać wzmocniona. Jeżeli ma odgrywać rolę nadzorcy gospodarczego, to jej komisarze powinni być autentycznymi przywódcami z autorytetem, osobowością i co więcej - charyzmą, tak aby być prawdziwymi rzecznikami wspólnych europejskich interesów. Komisja powinna być mniejsza, aby być bardziej efektywna. Każdy z nas, kto przewodniczył jakiemuś spotkaniu wie, że najbardziej wydajne są te, w których uczestniczy nie więcej niż dwanaście osób. Komisja Europejska składa się obecnie z 27 członków. Należy wprowadzić rotację przy obsadzie stanowisk komisarzy przez państwa członkowskie.

Im więcej władzy przekażemy instytucjom europejskim, tym większą legitymizację demokratyczną powinny uzyskać. Drakońskie uprawienia do nadzorowania budżetów krajowych powinny być wykonywane tylko w porozumieniu z Parlamentem Europejskim.


Parlament powinien bronić swojej roli i zadań. Eurosceptycy mają rację, gdy mówią, że Europa będzie dobrze funkcjonować, jeżeli przekształci się w ustrój, wspólnotę, z którą ludzie będą się utożsamiać i wobec której będą lojalni. Włochy zostały stworzone, musimy jeszcze stworzyć Włochów, powiedział Massimo d'Azeglio na pierwszym posiedzeniu parlamentu po zjednoczeniu Królestwa Włoch w XIX wieku. My w UE mamy łatwiejsze zadanie: mamy zjednoczoną Europę. Mamy Europejczyków. To, co musimy uczynić, to nadać wyraz polityczny europejskiej opinii publicznej. Aby to urzeczywistnić, niektórzy członkowie Parlamentu Europejskiego mogliby być wybierani z ogólnoeuropejskiej listy kandydatów. Istnieje potrzeba zwiększenia "politische Bildung" (edukacji politycznej) obywateli i elit politycznych. Parlament powinien mieć swoją siedzibę w jednym miejscu.

Moglibyśmy również połączyć stanowiska Przewodniczących Rady Europejskiej i Komisji Europejskiej.
 Kanclerz Angela Merkel sugeruje nawet, aby taka osoba była wybierana w bezpośrednich wyborach przez lud europejski.

Ważne jest, abyśmy zachowali spójność miedzy strefą euro a całą UE. Instytucje wspólnotowe powinny zachować swój centralny charakter. Jako Prezydencja stoimy na straży naszej jedności. A jedność nie może być hipotetyczna. Chodzi o to, że stwierdzenie, iż kraje mogą uczestniczyć z chwilą przystąpienia do strefy euro, to za mało. Zamiast organizować odrębne szczyty grupy euro lub spotkania wyłącznie z udziałem ministrów finansów, moglibyśmy kontynuować praktykę stosowaną na innych forach unijnych, w których wszyscy mogą uczestniczyć, ale głosować mogą tylko członkowie.

Im więcej władzy i legitymizacji przekażemy instytucjom federalnym, tym państwa członkowskie powinny być bardziej utwierdzane w przekonaniu, że niektóre prerogatywy, takie jak szeroko pojęte kwestie: tożsamości narodowej, religii, stylu życia, moralności publicznej oraz stawek podatku dochodowego i podatku VAT, powinny na zawsze pozostać w gestii państw. Nasza jedność nie ucierpi na różnicach w godzinach pracy lub zapisach prawa rodzinnego.

To nasuwa pytanie, czy tak ważne państwo członkowskie jak Wielka Brytania może poprzeć reformę. Daliście Unii wspólny język. Jednolity Rynek to, w dużej mierze, Wasz genialny pomysł. Brytyjska komisarz kieruje naszą dyplomacją. Moglibyście przewodzić Europie w sprawach obronności. Jesteście niezbędnym łącznikiem w stosunkach transatlantyckich. Z drugiej strony, rozpad strefy euro bardzo by zaszkodził Waszej gospodarce. Ponadto ogólne zadłużenie Wielkiej Brytanii, uwzględniając dług publiczny, dług przedsiębiorstw i gospodarstw domowych przekroczył 400% PKB. Czy jesteście pewni, że rynki będą zawsze dla Was przychylne? Wolelibyśmy widzieć Was w strefie euro, ale jeżeli nie możecie do niej przystąpić, pozwólcie nam iść dalej. Proszę Was też o to, żebyście zaczęli tłumaczyć Brytyjczykom, że decyzje europejskie nie są dyktatami Brukseli, ale wynikają z porozumień, w tworzeniu których dobrowolnie bierzecie udział.

Czwarte pytanie: Co Polska wnosi?

Dzisiaj Polska nie jest źródłem problemów, lecz rozwiązań europejskich. Teraz zarówno możemy, jak i chcemy, wnosić swój wkład. Wnosimy nasze niedawne doświadczenie pomyślnej transformacji z dyktatury do demokracji i z chorej gospodarki nakazowo-rozdzielczej do coraz lepiej rozwijającej się gospodarki rynkowej.

Pomogli nam przyjaciele i sojusznicy: Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Francja i, przede wszystkim, Niemcy. Doceniamy duże i szczodre wsparcie - solidarność - jaką Niemcy nam okazały w ciągu ostatniego dwudziestolecia. Ich danke Ihnen als Politiker und als Pole.

Mam nadzieję, że doceniacie to, iż była to dobra inwestycja. W 2010 roku eksport Niemiec do Polski przekroczył dziewięciokrotnie poziom z 1990 roku i - mimo kryzysu - rośnie. Wymiana handlowa Niemiec z Polską jest większa niż z Federacją Rosyjską, chociaż nie zawsze można się tego dowiedzieć z niemieckiego dyskursu politycznego.

Od zeszłego roku Polska jest zaliczana do bardzo rozwiniętych krajów we Wskaźniku Rozwoju Społecznego. W latach 2007-2011 awansowaliśmy o dziesięć miejsc w rankingu Globalnego Wskaźnika Konkurencyjności . W tym okresie poprawiliśmy naszą pozycję o 20 miejsc we Wskaźniku Postrzegania Korupcji , wyprzedzając niektórych członków euro.

Na przestrzeni ostatnich czterech lat, skumulowany wzrost PKB w Polsce wyniósł w sumie 15,4 procent. Jaki kraj ma drugi wynik w Unii Europejskiej ze wzrostem 8 procent? Otóż jest to członek strefy euro - Słowacja. Tymczasem średnia unijna to minus 0,4 procent. Dla tych, którzy chcieliby dzielić Europę, mam zatem następującą propozycję: a może przeprowadzimy naturalny podział na Europę cieszącą się wzrostem gospodarczym i Europę, gdzie wzrostu gospodarczego nie ma? Ale ostrzegam: kształty tych bloków nie odpowiadałyby panującym stereotypom.

Nie stało się tak samoistnie. Kolejne rządy RP podejmowały bolesne decyzje, a Polacy ponosili wiele wyrzeczeń. Prywatyzacja, reforma emerytur, otwarcie Polski na globalizację - niektórzy wyszli z tego obronną ręką, podczas gdy inni ucierpieli. Byliśmy jednym z pierwszych krajów, który wprowadził konstytucyjną "kotwicę" długu publicznego.

Nie spoczywamy przy tym na laurach. Gdy Premier Donald Tusk dwa tygodnie temu przedstawiał w Sejmie nowy rząd, powiedział: "Po to, aby zarówno bezpiecznie przejść przez rok 2012, ale również aby tworzyć reguły stabilnego wzrostu bezpieczeństwa finansowego, dyscypliny finansowej także na kolejne lata i dziesięciolecia, będziemy musieli podjąć działania, w tym działania niepopularne, działania, które będą wymagały wyrzeczenia i zrozumienia od wszystkich bez wyjątku".

Już w przyszłym roku zamierzamy osiągnąć pułap 3 procent deficytu sektora finansów publicznych oraz ograniczyć dług publiczny do 52 procent PKB. Na koniec 2015 roku chcemy doprowadzić do obniżenia deficytu do 1 procenta PKB, a długu publicznego do 47 procent. Wiek przechodzenia na emeryturę, zarówno kobiet jak i mężczyzn, zostanie podwyższony do 67 roku życia. Zmniejszone zostaną przywileje emerytalne żołnierzy, policjantów i duchowieństwa. Składka rentowa będzie podniesiona o 2 punkty procentowe. Świadczenia rodzinne zostaną odebrane bogatszym i przekazane biedniejszym.

Na koniec kadencji tego rządu, Polska będzie spełniała kryteria członkostwa w strefie euro. Zależy nam bowiem na przetrwaniu i rozkwicie strefy euro, do której planujemy przystąpić. Popierając Traktat Akcesyjny, Polacy upoważnili nas do wprowadzenia Polski do strefy euro - gdy tylko ona i my będziemy na to gotowi.

Polska wnosi również do Europy gotowość do kompromisu - nawet w zakresie wspólnego podejścia do suwerenności - w zamian za uczciwą pozycję w silniejszej Europie.

Pytanie piąte: O co prosimy Niemcy?

Po pierwsze, prosimy Niemcy o to, aby otwarcie przyznały, że są największym beneficjentem obecnych porozumień i tym samym, że to na nich ciąży największy obowiązek, aby porozumienia te przetrwały.

Po drugie, doskonale zdajecie sobie sprawę z tego, że nie jesteście niewinną ofiarą rozrzutności innych. Wy również łamaliście Pakt Stabilności i Wzrostu, a Wasze banki lekkomyślnie kupowały ryzykowne obligacje.

Po trzecie, ponieważ inwestorzy sprzedają obligacje państw najbardziej zagrożonych i szukają bezpiecznych inwestycji, Wasze koszty pożyczania pieniędzy są niższe niż w przypadku normalnej koniunktury.

Po czwarte, jeśli gospodarki Waszych sąsiadów zwolnią lub załamią się, wy także przez to ogromnie ucierpicie.

Po piąte, mimo zrozumiałej awersji do inflacji, Niemcy powinny przyznać, że zdają sobie sprawę z tego, że ryzyko rozpadu jest obecnie coraz większe.

Po szóste, że z racji rozmiarów i historii Waszego kraju, ponosicie specjalną odpowiedzialność, aby chronić pokój i demokrację na naszym kontynencie. Jak mądrze stwierdził Jurgen Habermas, "Jeśli projekt europejski upadnie, pojawi się pytanie jak wiele trzeba będzie czasu, aby odzyskać status quo. Przypomnijmy sobie rewolucję niemiecką z 1848 r.: po jej klęsce potrzeba było stu lat, aby doprowadzić do tego samego poziomu demokracji".

Co, jako minister spraw zagranicznych Polski, uważam za największe zagrożenie dla bezpieczeństwa i dobrobytu Europy dziś, w dniu 28 listopada 2011 roku? Nie jest to terroryzm, nie są to Talibowie, i już na pewno nie są to niemieckie czołgi. Nie są to nawet rosyjskie rakiety, którymi groził Prezydent Miedwiediew, mówiąc, że rozmieści je na granicy Unii Europejskiej. Największym zagrożeniem dla bezpieczeństwa i dobrobytu Polski byłby upadek strefy euro. 

I domagam się od Niemiec tego, abyście - dla dobra Waszego i naszego - pomogli tej strefie euro przetrwać i prosperować. Dobrze wiecie, że nikt inny nie jest w stanie tego zrobić. Zapewne jestem pierwszym w historii ministrem spraw zagranicznych Polski, który to powie: Mniej zaczynam się obawiać się niemieckiej potęgi niż niemieckiej bezczynności.


Niemcy stały się niezbędnym narodem Europy.

Nie możecie sobie pozwolić na porażkę przywództwa. Nie możecie dominować, lecz macie przewodzić reformom.

Jeżeli włączycie nas w proces podejmowania decyzji, możecie liczyć na wsparcie ze strony Polski.

Niebezpieczeństwa spóźnionej reformy

Rozpocząłem to wystąpienie od anegdoty o pewnym eksperymencie z unią polityczną w komunistycznej Jugosławii.

Pozwólcie Państwo, że na zakończenie opowiem Wam jeszcze jedną historię. Chodzi o najmniej znaną w dziejach Europy federację, a konkretnie o wspólne państwo utworzone przez Polskę i Wielkie Księstwo Litewskie w 1385 r. Przetrwało ono ponad cztery wieki, czyli - jak do tej pory - dłużej niż takie federacje jak Stany Zjednoczone, Zjednoczone Królestwo czy Republika Federalna Niemiec, nie wspominając już o Unii Europejskiej.

Stworzona dzięki tej unii Rzeczpospolita Obojga Narodów wyprzedzała ówczesne standardy - podobnie jak dziś UE. Posiadała bowiem wspólny parlament oraz obieralną głowę państwa. Grupa dysponująca prawami politycznymi, a więc obywatele uprawnieni do głosowania, stanowili 10% ludności. Był to zatem ustrój, który jak na tamte czasy gwarantował największą partycypację polityczną. Co więcej, panująca w Rzeczpospolitej tolerancja religijna oszczędziła jej mieszkańcom okrucieństw wojny trzydziestoletniej. Miasta zakładane były według prawa magdeburskiego, a początki wielu spośród nich - np. mojej rodzinnej Bydgoszczy - wiążą się z niemieckimi osadnikami. Żydzi, Ormianie oraz wszelkiego rodzaju dysydenci przybywali tutaj licznie z całej Europy, aby spróbować swojego szczęścia.

Swoboda i siła militarna szły ramię w ramię. W 1410 r. wojska tego państwa rozgromiły pod Grunwaldem rycerzy zakonu krzyżackiego, którego symbole heraldyczne do dziś funkcjonują w armii niemieckiej. W 1683 r. u bram Wiednia powstrzymaliśmy imperium osmańskie i jego plany zjednoczenia Europy pod sztandarami islamu.

Ale na przełomie XVII i XVIII stulecia coś się zmieniło. Królowie elekcyjni, niepowiązane ze sobą armie i niezależne waluty nie miały szans w świecie zunifikowanych, merkantylistycznych i autorytarnych państw narodowych. Największą słabością Rzeczypospolitej stał się jej najbardziej demokratyczny rys - możliwość zablokowania procesu legislacyjnego przez jednego posła. Zasada jednomyślności, której przyjęcie w państwie federalnym niewątpliwie zasługuje na podziw, otworzyła furtkę dla korupcji i braku odpowiedzialności.

Polska zdołała się w końcu zreformować. Uchwalona 3 maja 1791 r. konstytucja zniosła zasadę jednomyślności, zunifikowała państwo i stworzyła stały rząd. Ale reformy zostały wprowadzone zbyt późno. Przegraliśmy wojnę w obronie konstytucji i w wyniku rozbioru z 1795 r. Polska zniknęła z mapy świata na ponad sto lat.

Jaki jest morał tej historii? Nie wolno stać w miejscu, gdy świat wokół się zmienia i rosną nowi konkurenci. Nie wystarczy polegać na instytucjach i procedurach, które sprawdziły się w przeszłości. Stopniowe zmiany to za mało. Nawet zachowanie dotychczasowej pozycji jest uzależnione od podejmowania odpowiednio szybkich decyzji.

Uważam, że mamy obowiązek oszczędzić naszej wspaniałej unii losu, jaki spotkał Jugosławię oraz dawno minioną Rzeczpospolitą Obojga Narodów.

Zakończenie

Nasz schyłek nie jest wcale rzeczą przesądzoną. Jeżeli pokonamy bieżące trudności, wciąż możemy zadziwić świat naszymi dokonaniami i siłą.

Jesteśmy przecież nie tylko największą światową gospodarką, lecz również największą strefą pokoju, demokracji i praw człowieka. Stanowimy źródło inspiracji dla narodów żyjących w naszym sąsiedztwie - zarówno na Wschodzie, jak i na Południu. Jeżeli uporządkujemy nasze sprawy, możemy stać się prawdziwym supermocarstwem. W ramach równego partnerstwa ze Stanami Zjednoczonymi będziemy wówczas mogli utrzymać siłę, dobrobyt i przywództwo Zachodu.

Ale dziś stoimy na skraju przepaści. To najbardziej przerażająca chwila w mojej ministerialnej karierze, ale przez to jednocześnie najbardziej wzniosła. Przyszłe pokolenia osądzą nas według naszych czynów lub ich braku. Według tego, czy stworzymy podwaliny pod dziesięciolecia wielkości, czy też uchylimy się od odpowiedzialności i pogodzimy z naszym schyłkiem.

Stojąc tu, w Berlinie, jako Polak i Europejczyk, mówię: trzeba działać teraz.

Fot. www.nowyekran.pl

O polityce od kulis

 

AZ z PociaguRZESZÓW. W czwartek (1 grudnia) do Rzeszowa zawita prof. Andrzej Zybertowicz. Spotkanie z nim odbędzie się o godz. 14.00 w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Rzeszowskiego (Sala 302 przy ul. Rejtana 16 C). Naukowiec wygłosi wykład „Polityka od kulis. Tajne służby w przestrzeni grup interesów”.

Ponadto w tym samym dniu o godz. 11 w Księgarni Naukowej „Epoka” przy ul. 3 Maja 2 w Rzeszowie prof. Andrzej Zybertowicz spotka się z Czytelnikami i będzie promował swoją najnowszą książkę „Pociąg do Polski. Polska do pociągu”. Zybertowicz Pocig okadka przd

Ponadto na Podkarpaciu odbędą się jeszcze dwa spotkania z prof. Zybertowiczem. Pierwsze w czwartek wieczorem o godz. 18.15 w Auli Ośrodka Kultury i Formacji Chrześcijańskiej w Jarosławiu (Ośrodek Kultury i Formacji Chrześcijańskiej przy ul. Benedyktyńskiej 5). Następnego dnia (2 grudnia) w Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu przy ul Tymona Terleckiego 2 (Aula Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Budynku Kolegium Wschodniego - dzielnica Bakończyce) publicysta i naukowiec wygłosi wykład „Naród na rozstajnych drogach: diagnoza i plan„. Początek o godz. 10.

Organizatorami spotkania są: Instytut Socjologii Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszowski Odział Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, Jarosławski Klub „Gazety Polskiej”, PWSW w Przemyślu.

Na wszystkie spotkania wstęp wolny!

Autor: Adam Kulczycki

Konferencja o Kresach

 

Przez dwa dni (25-26.11.2011 r.) naukowcy różnych dyscyplin naukowych z Polski i Ukrainy dyskutowali w Przemyślu o fenomenie Kresów w różnych aspektach. Międzynarodową Konferencję Naukową „Ludzie z Kresów w dziejach Kresów i Polski” zorganizowali: Instytut Historii Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu oraz Instytut Nauk o Wychowaniu Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie. Honorowy patronat nad spotkaniem naukowców sprawowali: J.M. Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu prof. dr hab. Jan Draus, J.M. Rektor Akademii Ignatianum w Krakowie, ks. prof. dr hab. Henryk Pietras SJ.Rektor Draus-IMG 4173

Współczesnemu Polakowi Kresy kojarzą się z wielością kulturową i narodową. Przenikanie się różnych kultur wpływało na specyfikę obszaru i powodowało, że bogactwo wielokulturowości było tu bardziej niż gdzie indziej zauważalne. Pomimo aktywności wielu środowisk badających problematykę Kresów jest ona ciągle mało znana, zwłaszcza wśród młodego pokolenia.

Podczas konferencji naukowcy zaprezentowali wyniki badań dotyczących różnorodnych zjawisk, idei, procesów kulturowych i społecznych, które miały miejsce na południowo-wschodnich ziemiach Rzeczypospolitej. Mówiono o życiu politycznym, społecznym, gospodarczym, kulturalnym i religijnym na dawnych i współczesnych Kresach. Nie zabrakło referatów przybliżających sylwetki wybitnych mieszkańców tych ziem: świeckich i duchownych, w których ukazano ich osiągnięcia naukowe, artystyczne i literackie, gospodarcze i techniczne, a w przypadku duchownych niezłomną wiarę i gorliwość duszpasterską. Strutynski-IMG 4219Bohaterami tych opowieści byli przede wszystkim zwykli ludzie, zamieszkujący różne tereny – od polskiego Wilna, po wielokulturową Bukowinę. Ludzie różnych wyznań i narodowości, w tym znane wówczas postaci, jak Cadyk Izrael z Różyna, prof. Rudolf Weigl („zapomniany pogromca tyfusu”), Paweł Ładan - szpieg, dyplomata i rewolucjonista, czy ks. Szczepan Łańcucki, proboszcza z Brzeżan i Chojnowa, którego sylwetkę uczestnikom konferencji przybliżyła dr hab. Kazimiera Jaworska z PWSZ w Legnicy. W referatach zwracano uwagę na rozwój życia społecznego, folkloru, sportu, pokazując przy tym szczególne cechy etosu i kultury społeczności kresowej, życia rodzinno-towarzyskiego. Były też referaty o życiu naukowym, wyższych uczelniach, towarzystwach naukowych i instytucjach zajmujących się oświatą i wychowaniem oraz omawiające zagadnienia dotyczące II wojny światowej i jej skutków: deportacje, ekspatriacja i repatriacja, emigracja, represje. O fenomenie dziedzictwa kulturowego Kresowian na Śląsku Opolskim mówiła dr hab., prof. PO, Maria Kalczyńska z Politechniki Opolskiej. Mówiono też o roli Kościoła katolickiego i innych kościołów w życiu współczesnego społeczeństwa ukraińskiego. Pełen nowych, dotychczas niepublikowanych treści był referat Adama Kulczyckiego z Instytutu Socjologii Uniwersytetu Rzeszowskiego. Referent zawarł w nim wyniki badań dotyczących normalizacji Kościoła katolickiego obrządków: bizantyjskiego i łacińskiego w kontekście religijności i tożsamości narodowej Ukraińców. Główne tezy badacza to: brak wzajemnego zaufania duchownych obu obrządków rzymskokatolickiego i greckokatolickiego oraz wzajemne spostrzeganie się Kościołów jako konkurencja – walka o dusze. Jego zdaniem spory o wspólną historię przesłaniają wspólną troskę o sprawy duchowe Ukrainy, a brak formacji duchowej w duchu tolerancji kulturowej i wyznaniowej w seminariach duchownych powoduje, że wyrastają nowe pokolenia księży nacjonalistów polskich i ukraińskich. Księża rzymskokatoliccy i greckokatoliccy najpierw muszą być lojalnymi obywatelami Ukrainy, a dopiero w drugiej kolejności polskimi i ukraińskimi patriotami. Referent zwrócił uwagę na niełatwe dzieje Kościoła rzymskokatolickiego na Ukrainie, który także był prześladowany, podobnie jak Kościół greckokatolicki. Adam Kulczyki zwrócił uwagę, że rola Kościoła łacińskiego, który etnicznie staje się coraz bardziej ukraiński, polega na wniesieniu elementu uniwersalizmu, budowaniu patriotyzmu ukraińskiego nie na negatywnych, ale pozytywnych odniesieniach oraz eksponowaniu tego, co łączy kulturę ukraińską z Zachodem. Z kolei, zdaniem Adam Kulczyckiego, Ukraińska Greckokatolicka Cerkiew, której matecznikiem pozostaje zachodnia Ukraina (dawna Galicja), jest najbardziej narodowotwórcza i państwowotwórcza, ale, niestety, jej patriotyzm jest zatruty nacjonalizmem w równym stopniu antyrosyjskim, co antypolskim. Przy czym nacjonalizm antyrosyjski jest bardziej wyrozumowany, antypolski bardziej żywiołowy. - Gotowość współpracy i potrzeba otwartości ma postać szczątkową, ale wyraźnie rosnącą. Może ona stać się zalążkowa, jeśli zdoła się pozbyć pierwiastka nacjonalistycznego – uważa  Adam Kulczycki.

Bardzo ciekawy referat wygłosiła również dr Natalia Rublow (Kijów, Ukraina). Zajęła się tematem próby odnowienia kontaktów hierarchii katolickiej USRR ze Stolicą Apostolską w latach 1939-1940 za sprawą misji ks. Moskwy.

Konferencja przyczyniła się do spopularyzowania wiedzy o ważnych zagadnieniach dotyczących przeszłości (i teraźniejszości) mieszkańców tych dawnych ziem Rzeczypospolitej.Salina 1-DSC00475

W drugim dniu konferencji jej uczestnicy wzięli udział w wycieczce „Kresy najbliższe na Ukrainie”, podczas której zwiedzili m.in. Dobromil, Lacko k. Dobromila (Salina – miejsce martyrologii ofiar NKWD i faszystów), Niżankowice, Chyrów, Sambor. Saliny-3-DSC00462Trudu przewodnika podjął się ks. dr Jacek Waligóra, proboszcz z Niżankowic, który uczestnikom wyprawy przybliżył postacie niezłomnych duchownych Kościoła rzymskokatolickiego, którzy trwali na tych terenach wierni wierze katolickiej mimo licznych i często ponad ludzkie siły udręk i szykan ze strony władz i komunistycznego aparatu służb bezpieczeństwa.Salina2-DSC00480

Tekst i zdjęcia: Paweł Jezuita

Więcej w relacji dźwiękowej i filmowej:

http://wyslijplik.pl/download.php?sid=YfYLow6I

http://wyslijplik.pl/download.php?sid=GYbAYM0v

Solidarna Polska coraz mocniejsza

Każdy dzień przynosi coraz to nowe i gorące wieści. Dziś rozeszła się wieść, że „trzeci bliźniak” przyłączy się do Solidarnej Polski. Powstają kolejne kluby Solidarnej Polski w sejmikach. Dziś zawiązał się w Podkarpackim Sejmiku Samorządowym. Przystąpili do niego radny Bogdan Romaniuk, który do tej pory działał w partii Prawica RP Marka Jurka. W sejmiku zasiadał w klubie PiS. W poniedziałek podczas sesji Podkarpackiego Sejmiku Samorządowego radni PiS byli bardzo ciekawi, kto będzie chętny zasilić szeregi Solidarnej Polski. Kolejnymi radnymi, którzy pozytywnie odpowiedzieli na apel radnego Romaniuka to: radny Janusz Magoń i Stanisław Bajda. Poza tym do ziobrystów przyłączyli się inni samorządowcy z regionu: Stanisław Kruczek, radny powiatu rzeszowskiego oraz Dariusz Bździkot, radny powiatu kolbuszowskiego. Proces przechodzenia polityków z PiS do Solidarnej Polski przestał już być marginalnym, ale nabiera konkretnych kształtów i to bardzo cieszy.

            Jednym z ważnych decyzji jest odejście z PiS Waldemara Pijara, szefa sztabu wyborczego PiS w okręgu nr 23. Wywołało to bardzo mocną reakcję miejscowych polityków. Wielu działaczy otrzymywało telefony z zapytaniem o wierność i lojalność dla PiS. Sytuacja nabierze jeszcze większego tempa w kolejnych dniach. Planowane są kolejne transfery z PiS do Solidarnej Polski. Szeregi ziobrystów zasilą kolejni posłowie PiS.

W niedzielę do Jarosławia zawita Zbigniew Ziobro wraz pozostałymi posłami. Organizatorzy spodziewają się tłumu chętnych, którzy każdego dnia dopytują o spotkanie w jarosławskim biurze posła Mieczysława Golby. GolbaimagesTego procesu nie da się powstrzymać, bo wyrósł on w atmosferze zdrowego rozsądku. Byłoby dobrze, aby media prawicowe były bardziej obiektywne w opisywaniu spotkań z ziobrystami. Niech nie idą w ślady redaktor Joanny Lichockiej. Obiektywność najważniejsza.

Przypomnijmy, że miniony piątek (25 listopada) PiS pościł senator Kazimierz Jaworski. To kolejny zły znak dla prezesa Jarosława Kaczyńskiego oraz całego kierownictwa PiS! Czy uda im się zatrzymać kolejne przejścia i przekonać tych, którzy odeszli lub zostali wykluczeni, aby wrócili?! Czy oni w ogóle tego chcą? Te i inne pytania same się nasuwają, bo PiS jest w trakcie największego rozłamu w swej historii i nikt nie wie, jak to się skończy! Kazimierz Jaworski, który zasilił klub "ziobrystów" to senator trzech kadencji, niezwykle ceniony działacz katolicki, społeczny i samorządowy z Rzeszowa, który mandat senatorski zdobył pokonując ogromnie wpływowego prezydenta Tadeusza Ferenca wspieranego przez wiele partii i organizacji politycznych od lewej ściany do umiarkowanej prawicy. W Solidarnej Polsce jest coraz więcej ważnych dla prawicy osób.

Co zrobi PiS? Oby zrobił cokolwiek więcej, niż promowanie kuriozalnych oskarżeń pod adresem swych wieloletnich czołowych działaczy, bo to najbardziej kompromituje samą partię.

Rzeszowski Uśmiech Serca

 

Fot.1-DSC05618Na Uniwersytecie Rzeszowskim powstało studenckie stowarzyszenie Rzeszowski Uśmiech Serca. Inicjatorem jego utworzenia jest ks. dr Mirosław Twardowski, wykładowca na Wydziale Biologiczno-Rolniczym. Wśród członków założycieli są m.in. studenci działający w Caritas Academica Uniwersytetu Rzeszowskiego. Głównym celem nowej organizacji jest niesienie szeroko pojętej pomocy koleżankom i kolegom z ubogich rodzin i dotkniętych różnymi patologiami.

Stowarzyszenie Rzeszowski Uśmiech Serca swoją działalnością obejmuje cały Uniwersytet Rzeszowski. Skupia się na pomocy studentom, nie tylko tej materialnej. Studenci nawiązali już współpracę z Centrum Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży przy Szpitalu nr 2 w Rzeszowie.

 

Fot.-DSC05619- Będziemy pomagali w pracach przygotowawczych związanych z wyposażeniem i uruchomieniem Centrum Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży. Nasi członkowie zaangażują się w malowanie pomieszczeń i w prace porządkowe - mówi Marlena Duszczyńska, Zarządu Rzeszowskiego Uśmiechu Serca. - Natomiast odpowiednio przeszkolona grupa będzie zajmowała się organizacją wolnego czasu dzieciom przebywającym na rehabilitacji w Centrum i pomagała im w nauce. Z kolei koleżanki i koledzy z doświadczeniem i merytoryczną wiedzą będą włączali się w funkcjonowanie Centrum jako specjaliści woluntariusze.

- Współpracujemy także z kilkoma firmami, które pomagają nam w przygotowaniu paczek świątecznych dla najmniej zamożnych studentów – dodaje Tomasz Warzocha, opiekun stowarzyszenia z ramienia Uniwersytetu Rzeszowskiego. – Innym bardzo ważnym problemem, z którym borykają się studenci to różnego rodzaju patologie i związane z tym problemy życiowe. Pauperyzacja społeczeństwa sprawia, że z roku na rok powiększa się grono studentów potrzebujących pomocy materialnej. Nasza działalność będzie skupiała się na szeroko rozumianym przeciwdziałaniu różnym formom wykluczenia społecznego.

Fot.5-DSCN0277- W planie mamy zorganizowanie aukcji dzieł sztuki, z której dochód będzie przeznaczony na cele statutowe Stowarzyszenia – dodaje Ryszard Bachórz, opiekun stowarzyszenia z ramienia Uniwersytetu Rzeszowskiego. – Dzięki urządzeniom najnowszej generacji, które posiada Uniwersytet Rzeszowski w nowym kompleksie dydaktyczno-naukowym na Zalesieu, będzie ona transmitowana do Toronto.

 

Fot.6-DSCN0283

Spotkania Stowarzyszenia odbywają się w każdą środę w budynku D1 (w sali 07-C) przy ul. Ćwiklińskiej 2 (na Zalesiu).

Stowarzyszenie Rzeszowski Uśmiech Serca prowadzi stałe dyżury:

Poniedziałek

9.00 – 12.00

15.00 – 17.00

Wtorek

10.00 – 12.00

16.00 – 18.00

Środa

15.00 – 17.00

Czwartek

11.30 – 13.30

15.00 – 17.00

Piątek

14.00 – 15.00

16.00 – 17.00

Podkategorie

Komentarze mogą zamieszczać tylko osoby zalogowane.
Zaloguj się i komentuj...

Konkurs wiedzy o Rzeszowie rozstrzygnięty

Aktualności |  czwartek, 15, luty 2018
  W czwartek, 15 lutego 2018 roku, w Auli III Liceum Ogólnokształcącego im. Cypriana Kamila Norwida w Rzeszowie odbyło się uroczyste wręczenie...
Czytaj Dalej...

Prof. Czesław Partacz z zakazem wjazdu na Ukrainę

Aktualności |  sobota, 23, wrzesień 2017
    Profesor Czesław Partacz, który przebywając w uzdrowisku wraz z małżonką postanowił wykupić wycieczkę na Ukrainę i odwiedzić Lwów, nie...
Czytaj Dalej...

Rocznica śmierci ks. abp Ignacego Tokarczuka

Aktualności |  czwartek, 29, grudzień 2016
      Dziś przypada 4 rocznica śmierci ks. abp Ignacego Tokarczuka, kapłana katolickiego, metropolity przemyskiego (ur. 1918). Świ...
Czytaj Dalej...

Laureaci konkursu wiedzy o Rzeszowie nagrodzeni

Super News |  sobota, 26, styczeń 2013
W piątek, 18 stycznia 2013 roku, w Sali Posiedzeń Rzeszowskiego Ratusza odbyła się uroczysta gala konkursu wiedzy o Rzeszowie pod hasłem „Rzeszów - ...
Czytaj Dalej...

Prezes Solidarnej Polski w Nisku, Tarnobrzegu, Stalowej Woli

Super News |  piątek, 18, maj 2012
  W niedzielę (20 maja) lider Solidarnej Polski Zbigniew Ziobro spotka się z mieszkańcami Niska, Tarnobrzega i Stalowej Woli. Poniżej prog...
Czytaj Dalej...

Co łączy Palikota i Komorowskiego

Super News |  środa, 25, styczeń 2012
Na portalu www.nowyekran.pl napotkałem bardzo intresujący wpis.  Zainteresowanych zapraszam na http://janpinski.nowyekran.pl/post/49567,broni...
Czytaj Dalej...

O dylematach i pułapkach marketingu miasta

Super News |  sobota, 10, grudzień 2011
- Marketingu miasta nie da się sprowadzić do promocji miasta. Marketing miasta wymaga konsekwencji i cierpliwości, gdyż efekty nie pojawią się od razu...
Czytaj Dalej...

Niedokończone msze wołyńskie

Super News |  sobota, 12, listopad 2011
Od poniedziałku (7 listopada br.) w Atrium Collegium Norvidianum KUL (Al. Racławickie 14) można oglądać bardzo ciekawą wystawę „Niedokończone msze...
Czytaj Dalej...

Ile mandatów dla Podkarpacia?

Aktualności |  poniedziałek, 10, październik 2011
PODKARPACIE. Ważą się losy mandatów dla Podkarpacia. Każda z partii ma ochotę na jak najwięcej miejsc w Sejmie. PiS ma pewnych 14 mandatów, PO 6. PS...
Czytaj Dalej...

Najwyższa frekwencja w Czarnej Łańcuckiej

Aktualności |  niedziela, 09, październik 2011
  PODKARPACIE. Ponad 47,16 proc. mieszkańców Czarnej Łańcuckiej poszło do głosowania do godz. 18. Natomiast najmniej w gminie Dynów, bo tylko 29...
Czytaj Dalej...

Odnowić Polskę

Telewizja i Radio Wyborcze |  wtorek, 04, październik 2011
  Relacje dźwiękowe ze spotkania z Posłem Zbigniewem Ziobro:   Spotkanie w Sędziszowie Małopolskim - 2 października 2011 r. ...
Czytaj Dalej...

Odnowić Polskę

Super News |  poniedziałek, 03, październik 2011
RZESZÓW, JAROSŁAW. – Potrzebny jest pozytywny scenariusz, aby odnowić Polskę. Media liberalne, sprzyjające obecnemu rządowi, nie koncentrują się na ty...
Czytaj Dalej...
Copyright © 2018 Gazeta Parlamentarna. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt i wykonanie Studio-Gestgraf

Nasi Partnerzy

Polecane Strony

Media Podkarpackie

Państwowa Wyższa Szkoła Techniczno-Ekonomiczna im. ks. B. Markiewicza w Jarosławiu