Odszedł do Pana ks. inf. Józef Pawliczek

Zmarł śp. ks. infułat Józef Pawliczek, wikariusz generalny we Lwowie (Ukraina), wieloletni kanclerz katowickiej kurii. Przeżył lat 79, w tym 55 lat w kapłaństwie. Za niespełna dwa miesiące skończyłby 80 lat.

Jego pogrzeb odbędzie się w czwartek, 8 kwietnia 2021 roku:

* o godz. 10.30 – Msza Święta w intencji Zmarłego w katowickiej katedrze,

* o godz. 15.00 – Msza Święta pogrzebowa w parafii Matki Bożej Różańcowej

w Jastrzębiu-Zdroju – Moszczenicy Śląskiej.

Ks. infułat Józef Pawliczek urodził się 22 maja 1941 roku w Moszczenicy Śląskiej jako syn Józefa i Gertrudy z domu Koczor. Ojciec pracował na kolei, matka zajmowała się gospodarstwem domowym. Ks. Józef był jednym z ośmiorga rodzeństwa – miał cztery siostry i trzech braci. Ochrzczony został 22 maja 1941 roku w parafii Matki Bożej Różańcowej w Moszczenicy Śląskiej, gdzie później był ministrantem oraz 31 maja 1954 roku przyjął sakrament bierzmowania.

Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1955 roku naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym w Wodzisławiu Śląskim. Po zdaniu egzaminu maturalnego w 1959 roku, rozpoczął studia i formację w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie.

W trakcie formacji seminaryjnej dał się poznać jako „inteligentny, typ myślący ściśle, bardzo pilny” – jak zanotował ówczesny rektor seminarium, ks. Franciszek Jerominek. „Jest skromny, pobożny, bardzo uczciwy i bardzo obowiązkowy” – pisał dalej. „Bierze sprawę powołania poważnie” – zauważył moszczenicki proboszcz ks. Franciszek Długajczyk. Dnia 4 kwietnia 1965 roku biskup Józef Kurpas udzielił mu w Krakowie święceń diakonatu, a 6 czerwca tegoż roku biskup Herbert Bednorz udzielił mu w Katowicach święceń prezbiteratu. Pracę naukową napisał z kosmologii na temat: „Rola hipotezy w naukach przyrodniczych”, zaś pracę proboszczowską napisał pt. „Kult Świętego Antoniego w Diecezji Katowickiej”.

Posługę kapłańską rozpoczął od zastępstw wakacyjnych w charakterze wikariusza parafialnego w rodzinnej parafii Matki Bożej Różańcowej w Moszczenicy Śląskiej oraz w parafii Świętego Floriana w Chorzowie.

Pierwszą parafią posługi neoprezbitera była parafia Świętej Katarzyny w Tarnowskich Górach – Lasowicach (1965-1968), następnie posługiwał w parafiach: Świętego Antoniego w Chorzowie (1968-1971) i Chrystusa Króla w Katowicach (1971-1975).

W 1974 roku otrzymał od ówczesnego biskupa katowickiego Herberta Bednorza polecenie założenia muzeum diecezjalnego w Katowicach i został mianowany kustoszem tegoż muzeum. W 1975 roku najpierw zlecono mu opracowanie zestawienia tematyki listów pasterskich biskupa Herberta Bednorza oraz niektórych wątków z tychże listów z okazji 25. lecia sakry biskupa Herberta, później, tego samego roku, mianowano ks. Józefa notariuszem Kurii Diecezjalnej w Katowicach. W 1977 roku przejął obowiązki kuratora zdeponowanych w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu zbiorów. Od 1979 roku był redaktorem Wiadomości Diecezjalnych, a od 1980 roku przewodniczącym Komitetu Redakcyjnego Rocznika Diecezji Katowickiej. Począwszy od 1981 roku był obrońcą węzła małżeńskiego w sądzie biskupim.

Podjął również studia doktoranckie w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz dwuletnie studium ochrony i rozwoju sztuki kościelnej przy Komisji Episkopatu ds. Sztuki. W 1984 roku został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej Katowickiej. W 1985 roku mianowano go konsultantem „Gościa Niedzielnego” w zakresie zagadnień diecezjalnych oraz historii sztuki, zlecono mu także troskę o druk „Kalendarza liturgicznego diecezji katowickiej”. W 1986 otrzymał zadanie notariusza w Trybunale w sprawie beatyfikacji i kanonizacji Sługi Bożej Matki Laury Meozzi. Od 1989 roku prowadził wykłady z kancelarii parafialnej dla alumnów VI roku WŚSD. W 1992 roku został mianowany pełniącym obowiązki kanclerza Kurii Archidiecezjalnej w Katowicach oraz członkiem Rady Kapłańskiej Archidiecezji Katowickiej, a także wizytatorem parafii w zakresie kancelarii parafialnej i duszpasterstwa. Dwa lata później otrzymał nominację na kanclerza kurii katowickiej. Tego samego, 1994 roku, papież Jan Paweł II mianował ks. Józefa kapelanem Jego Świątobliwości. W 1995 roku został asystentem kościelnym Oddziału Wojewódzkiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” w Katowicach oraz promotorem sprawiedliwości w Sądzie Metropolitalnym. W 1998 roku został członkiem Kolegium Konsultorów oraz Komisji do spraw przygotowania powołania Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, a rok później również Komitetu Organizacyjnego Koronacji Obrazu Matki Bożej Boguckiej w Katowicach-Bogucicach.

Ponadto, opracowywał schematyzm diecezjalny, był członkiem zespołu ds. przygotowania i przeprowadzenia translokacji doczesnych szczątków biskupa Arkadiusza Lisieckiego z kościoła pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach do krypty grobowej katowickiej katedry, członkiem zespołu organizacyjnego obchodów 70-lecia Kościoła katowickiego. Jako delegat ówczesnego arcybiskupa katowickiego Damiana Zimonia poświęcił kaplicę Świętego Franciszka z Asyżu w Domu Pomocy Społecznej w Gorzycach, ołtarz w kościele parafialnym Zmartwychwstania Pańskiego na Kalwarii Pszowskiej, kaplicy Jezusa Chrystusa Dobrego Pasterza w Szpitalu Powiatowym w Mikołowie.

Mimo osiągnięcia wieku emerytalnego w 2006 roku nadal pełnił mandat kanclerza kurii katowickiej przez kolejny rok. W 2007 roku papież Benedykt XVI mianował go prałatem honorowym. Tego samego roku przeszedł na emeryturę. Dwa lata później, w 2009 roku, na prośbę arcybiskupa Mieczysława Mokrzyckiego, został skierowany do pracy w Archidiecezji Lwowskiej. Otrzymał tam nominację na moderatora Kurii Metropolitalnej oraz wikariusza generalnego archidiecezji, a rok później stał się również członkiem Rady Kapłańskiej Archidiecezji Lwowskiej oraz Kolegium Konsultorów. W 2011 roku otrzymał z rąk arcybiskupa Mokrzyckiego stałe uprawnienie do sprawowania sakramentu bierzmowania na terenie Archidiecezji Lwowskiej. Tego samego roku papież Benedykt XVI mianował go protonotariuszem apostolskim supra numerum (infułat). W 2015 roku z rąk arcybiskupa lwowskiego otrzymał nominację na kanonika honorowego Kapituły Bazyliki Metropolitalnej we Lwowie.

Dnia 27 lutego 2021 roku w Konsulacie Generalnym Rzeczypospolitej Polskiej we Lwowie został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

Śp. ks. Józef Pawliczek w rozmowie z Konsul Generalną RP we Lwowie Elizą Dzwonkiewicz podczas ceremonii jaka odbyła się 27 lutego 2021 r.

Był człowiekiem bardzo zorganizowanym i pracowitym, a przy tym pogodnym i skromnym. „Bądźcie ostrożni z marzeniami!” – mówił „Gościowi” w 2015 roku, wspominając, jak to się stało, że jako 68-letni emeryt pojechał do Lwowa na dalszą służbę. Nie zaplanował tego ani mu to nigdy nie przyszło przez myśl. „Ja bym się nawet na proroka mniejszego nie nadawał. Przeszedłem na emeryturę i przez rok pomagałem w parafii w Stanowicach (pod Rybnikiem – red.). Marzyłem wcześniej, że na emeryturze będę sobie chodził po Roztoczu, ale jakoś do tego nie doszło” – mówił.

8 listopada 2009 roku niespodziewanie zatelefonował do niego ks. arcybiskup katowicki Damian Zimoń. Dzwonił w obecności arcybiskupa lwowskiego Mieczysława Mokrzyckiego. „Powiedział: <<Józefie, przydałbyś się we Lwowie. Pojedziesz?>>. Mieszkam teraz na zboczu najwyższego wzniesienia… Roztocza. Wysoki Zamek we Lwowie to jest właśnie najwyższe wzniesienie Roztocza” – powiedział.

Metropolita lwowski mianował go wikariuszem generalnym, czyli swoją prawą ręką

Abp Mieczysław Mokrzycki poszukiwał kompetentnej osoby do organizacji pracy kurii we Lwowie. Komu jak komu, ale kanclerzowi Pawliczkowi kompetencji i doświadczenia nie można było odmówić. Jak się szybko okazało, chęci do pomocy też nie. Podjęcie decyzji trwało jakieś 20 minut. Przyznaje, że początkowo obleciał go strach, ale propozycję dwóch arcybiskupów odczytał jako Boży znak. Jadąc na Ukrainę, myślał, że będzie doglądającym pracy moderatorem tamtejszej kurii. Metropolita lwowski mianował go wikariuszem generalnym, czyli swoją prawą ręką. W praktyce oznacza to, że posiada takie same kompetencje jak biskup diecezjalny z wyłączeniem kilku spraw, zastrzeżonych przez prawo kanoniczne wyłącznie dla biskupa.

Dopiero gdy przyjechałem na miejsce, dowiedziałem się, co się święci – podkreślał. Przez pierwsze trzy lata mieszkał pod Lwowem w Seminarium Duchownym w Brzuchowicach. Do pracy początkowo dojeżdżał autobusem. Obecnie mieszka w Kurii, wcześniej w bloku mieszkalnym. – To była taka większa kawalerka. Co ciekawe, w tej samej klatce na trzecim i czwartym piętrze swój klasztor mają także dominikanie – dodał śp. ks. infułat.

Choć miał sporo pracy jako wikariusz generalny archidiecezji lwowskiej, to w wolne dni przewędrował kawał Roztocza. Tyle, że po stronie ukraińskiej, a nie, jak przed laty się spodziewał, po polskiej. „Więc mówię: ostrożnie z marzeniami!” – śmiał się w rozmowie z „Gościem Niedzielnym”.

Zmarł w Wielki Czwartek, 1 kwietnia 2021 roku, w Katowicach

W wieku 79 lat, po 55 latach kapłańskiej posługi, zmarł w Wielki Czwartek, 1 kwietnia 2021 roku, w Katowicach. Jego pogrzeb odbędzie się 8 kwietnia 2021 roku: o godz. 10.30 odprawiono Mszę Świętą w intencji zmarłego w katowickiej katedrze, a o godz. 15.00 Mszę Świętą pogrzebową w parafii Matki Bożej Różańcowej w Jastrzębiu-Zdroju – Moszczenicy Śląskiej. Tam zostanie pochowany.

Polecamy śp. ks. infułata Józefa Pawliczka modlitwie.

Więcej na: https://www.archidiecezjakatowicka.pl/o-diecezji/aktualnosci/1810-zmarl-ks-infulat-jozef-pawliczek; https://info.wiara.pl/doc/6799042.Zmarl-ks-infulat-Jozef-Pawliczek;https://katowice.gosc.pl/doc/6407348.Emerytura-po-ukrainsku

Fot. Archiwum/Ks. Tomasz Wojtal/Gość Niedzielny/Vita Jakubowska

Leave a Reply

Your email address will not be published.